efay logo closedopen menu

Hoc est non modo cor non haber

Hoc est non modo cor non habere, sed ne palatum quidem.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quid enim ab antiquis ex eo genere, quod ad disserendum valet, praetermissum est? Quod, inquit, quamquam voluptatibus quibusdam est saepe iucundius, tamen expetitur propter voluptatem. Cur igitur, cum de re conveniat, non malumus usitate loqui? Duo Reges: constructio interrete. Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Immo videri fortasse. Mihi vero, inquit, placet agi subtilius et, ut ipse dixisti, pressius. Ergo ita: non posse honeste vivi, nisi honeste vivatur? In eo enim positum est id, quod dicimus esse expetendum.

Itaque rursus eadem ratione, qua sum paulo ante usus, haerebitis. Quod mihi quidem visus est, cum sciret, velle tamen confitentem audire Torquatum. Nunc vides, quid faciat. Quod cum dixissent, ille contra. Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam. Quibusnam praeteritis?

Sunt autem, qui dicant foedus esse quoddam sapientium, ut ne minus amicos quam se ipsos diligant. Quid enim est a Chrysippo praetermissum in Stoicis? Qui potest igitur habitare in beata vita summi mali metus? Plane idem, inquit, et maxima quidem, qua fieri nulla maior potest. Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus.

Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse; At iam decimum annum in spelunca iacet.

Aut unde est hoc contritum vetustate proverbium: quicum in tenebris? Duo enim genera quae erant, fecit tria. Innumerabilia dici possunt in hanc sententiam, sed non necesse est. Tibi hoc incredibile, quod beatissimum. An est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiamsi nulla comitetur infamia? Tum Triarius: Posthac quidem, inquit, audacius. Haec mihi videtur delicatior, ut ita dicam, molliorque ratio, quam virtutis vis gravitasque postulat. Contineo me ab exemplis. Animum autem reliquis rebus ita perfecit, ut corpus;

Hanc quoque iucunditatem, si vis, transfer in animum; At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; Sed erat aequius Triarium aliquid de dissensione nostra iudicare. Nec vero hoc oratione solum, sed multo magis vita et factis et moribus comprobavit. Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis; Non risu potius quam oratione eiciendum? Immo videri fortasse. Illa sunt similia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore alius senescit; Summum a vobis bonum voluptas dicitur.

Aliena dixit in physicis nec ea ipsa, quae tibi probarentur;

Potius ergo illa dicantur: turpe esse, viri non esse debilitari dolore, frangi, succumbere. Sed fac ista esse non inportuna; Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem; Id et fieri posse et saepe esse factum et ad voluptates percipiendas maxime pertinere. Ita enim vivunt quidam, ut eorum vita refellatur oratio. At modo dixeras nihil in istis rebus esse, quod interesset. Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas. Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis; Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae. Non modo carum sibi quemque, verum etiam vehementer carum esse? Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur?

chevron-down linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram